Populier in beschermde natuurgebieden, planten of kappen? 

Artikel van Jan Goris uit Boomblad juli/augustus/september 2016 

De populier is in Vlaanderen de meest voorkomende loofboom. Naast kilometers lijnbeplantingen is ook meer dan 20% van de bosoppervlakte begroeid met populieren. Het succes van de Populier is te danken aan zijn snelle groei en de vele industriële toepassingen van het hout. Bovendien heeft Vlaanderen heel wat brede riviervalleien met natte bodems waarop de soort prima gedijt. Door de groeiende aandacht voor inheemse soorten en enkele problemen bij de bosbouw met Populier is de toekomst voor deze teelt echter onzeker. Heel wat valleigebieden genieten bovendien bescherming in het kader van het Europese Natura2000-netwerk en de vraag stelt zich of de Populier hier nog een aanvaardbare optie is. 

Door de groeiende aandacht voor inheemse soorten en enkele problemen bij de bosbouw met de populier is de toekomst voor deze teelt echter onzeker.  

Cultuurpopulieren 

Het is belangrijk om te weten dat er verschillende soorten populieren zijn. Twee soorten zijn zeker inheems in Vlaanderen nl. de Ratelpopulier (syn. Trilpopulier of Esp, Populus tremula L.) en de Zwarte populier (Populus nigra L.). Deze twee inheemse populierensoorten zien we echter weinig in onze bossen. De populieren die massaal aangeplant worden en die op vele plaatsen het uitzicht van ons landschap bepalen zijn de zogenaamde ‘cultuurpopulieren’. Dit zijn gecontroleerde kruisingen van meestal uitheemse populierensoorten, ‘hybriden’ genaamd, die vervolgens gekloond worden (=gestekt/gepoot). Zo zijn de bekende Canadapopulieren een groep van klonen uit de kruising tussen een inheemse Zwarte populier en een Amerikaanse populierensoort (Populus deltoïdes).

Het volledig artikel lees je hier.

Info over de wetgeving vind je hier.